Top Fiche van de Duitse Herder

Foto
Behoort tot Rassengroep	1. Herdershonden en Veedrijvers
Rassengroep - Sectie	1.1 Herdershonden
Kenmerken	mooi gebouwd, intelligent, trouw, harde werker, gehoorzaam, beschermend
Hoogte Reu	58 - 63 cm
Hoogte Teef	53 - 58 cm
Gewicht	22 - 41 kilogram
Vacht	steile haren, dikke vacht
Kleur	zwart en bruin, zwart, blauw en wit
Levensverwachting	10 tot 12 jaar
Past bij deze mensen	energieke singles, actieve families
Past in deze omgeving	platteland, huis met tuin in de stad
Clubs	De Koninklijke Vereniging voor Duitse Herdershonden, De Nederlandse Vereniging van Fokkers en Liefhebbers van Duitse Herdershonden, The German Sheperd Dog Club

Duitse Herders bij ZapDog

> Meer Duitse Herders

Geschiedenis van de Duitse Herder
De Duitse Herder is een relatief jong ras, en werd bijna volledig ontwikkeld tijdens de 20st eeuw. De Duitse fokker en kapitein Max von Stephanitz was op zoek naar een nationaal herdersras. Hij ontwikkelde de Duitse Schäferhunde in 1899 uit een mix van herdershonden met een variatie aan haarlengte, textuur, lichaamsbouw en kleur. Het ras moest een intelligente herdershond leveren met zin voor werk om boeren, arbeiders en politie bij te staan in hun dagtaken. De standaard werd in 1901 in Duitsland aanvaardt. De populariteit van het ras groeide wereldwijd tijdens de tweede helft van de 20ste eeuw.

Uiterlijke kenmerken van de Duitse Herder
Duitse Herders hebben een nobel, goed geproportioneerd en statig uiterlijk. Ze zijn iets langer dan hoog en stevig maar slank. De Duitse Herder heeft een wat bolvormig voorhoofd, een lange snuit, spitse oren en amandelvormige ogen. De nek gaat over in gespierde schouders en poten. De staart is borstelig. De herder is vaak zwart en bruin van kleur, of gewoon zwart, maar ook blauw en wit komt voor. Zowel kort-, medium- en langharige versies bestaan.

Karakter van de Duitse Herder
Duitse Herders zijn hevig, maar vriendelijk, kalm en wat gereserveerd. De herder staat steeds paraat om te beschermen, spelen of om een taak uit te voeren als waak-, politie-, herders- of assistentie-hond. Ze houden van intelligente uitdagingen, en niet van langdurige eenzaamheid. Ze beschermen huis en familie en ‘hoeden’ kinderen en andere huisdieren. De herders zijn erg argwanend ten opzichte van vreemden, en blaffen vaak hevig. Geregelde activiteit en beweging maakt hen gelukkig, maar speurtochten, gehoorzaamheidstraining en - spelletjes zullen hen nóg opgewekter maken. Een verveelde Duitse Herder zal op meubelpoten bijten, bloemen opgraven en ander stouts uitspoken.

Wat je moet weten over de Duitse Herder
De voordelen van een Duitse Herder - trouw, beschermend en gretig - vinden hun oorsprong in gerichte opleiding en autoriteit. Ieder lid van het gezin moet autoritair kunnen handelen om het respect van de hond te verdienen. Ze reageren niet goed op een negatieve houding of agressiviteit. Het respect verdienen en behouden vraagt inspanning. Duitse Herders passen daarom goed in een gezin met oudere kinderen. De herders kunnen erg hard ruiven. Een dagelijkse borstelbeurt - best in de tuin - is nodig. Een leven op een appartement kan enkel wanneer voldoende tijd wordt vrijgemaakt voor de wandelingen en beweging. Gekende gezondheidsproblemen zijn heup- en elleboog displasie, huidallergiëen en problemen met de alvleesklier.